ΔΙΑΖΥΓΙΟ.ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Στις μέρες μας όλο και πληθαίνουν τα διαζύγια. Όταν υπάρχουν
παιδιά η διαδικασία είναι πολύ πιο ψυχοφθόρα, καθώς αυτά γίνονται οι
δυστυχέστεροι αποδέκτες καταστάσεων οι οποίες μπορούν ακόμα και να τα
στιγματίσουν. Βέβαια όταν η κατάσταση στις σχέσεις των συζύγων είναι μη
αναστρέψιμη και κινδυνεύει να χαθεί και το τελευταίο ψήγμα σεβασμού του ενός
προς τον άλλο, ίσως ένα διαζύγιο να είναι και σωτήρια λύση για δύο συζύγους που
έχουν εξαντλήσει κάθε πιθανότητα αρμονικής συμβίωσης. Αρκεί όμως σαν γονείς να
φροντίζουν πάντα να εξασφαλίζουν στα παιδιά προτεραιότητα, φροντίδα και αγάπη
.
Αναπόφευκτα όμως, μεσολαβεί η περίοδος του διαζυγίου, κατά την
οποία τα ραντεβού με τους δικηγόρους και τα δικαστήρια δίνουν και παίρνουν έως
ότου να λυθεί οριστικά ο γάμος, με τα παιδιά να γίνονται πάντα μήλον της
έριδος.
Το διαζύγιο μπορεί να είναι α) συναινετικό ή β) σε περίπτωση που δεν συναινούν και οι δύο σύζυγοι στην
έκδοση του, ο νόμος προβλέπει το διαζύγιο διετούς διάστασης όπου εκμαιεύεται ο
ισχυρός κλονισμός του γάμου και λύεται αυτός αυτόματα.
Το δικαστήριο είναι απαραίτητο για την τελική απόφαση του
διαζυγίου, αλλά και για την επιμέλεια των τέκνων και την διατροφή αν δεν
υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Επιμέλεια-Επικοινωνία: Η
γονική μέριμνα ασκείται από κοινού και μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις
ζητείται να αποβληθεί από αυτή ο ένας από τους δύο γονείς. Τι γίνεται όμως με
την επιμέλεια. Στα συναινετικά διαζύγια η επιμέλεια και η διατροφή ρυθμίζεται
από τους συζύγους όπως αυτοί επιθυμούν. Υπάρχει και η δυνατότητα ,πάντα με τη
σύμφωνη γνώμη του δικαστηρίου, της συνεπιμέλειας του παιδιού. Να μεγαλώνει,
δηλαδή, αυτό και με τους δύο γονείς, μοιρασμένα.
Σε περίπτωση ασυμφωνίας
όπου οι σύζυγοι διεκδικούν την επιμέλεια του τέκνου δικαστικώς, το 90% των
δικαστικών αποφάσεων για παιδιά βρεφικής και παιδικής ηλικίας χορηγούν την
επιμέλεια στη μητέρα. Σε σπάνιες περιπτώσεις -π.χ. ψυχική ασθένεια, κακοποίηση παιδιού,
χρήση ουσιών- μπορεί το παιδί να δοθεί στον πατέρα. Παρατηρείται δε κατά κόρον
το φαινόμενο της γονικής αποξένωσης το οποίο θα αναπτύξω ,με όλες τις τραγικές
του συνέπειες ,σε άλλο άρθρο. Μπορεί και το ίδιο το παιδί να επιλέξει ποιος από
τους δύο γονείς θα έχει την επιμέλειά του και πάντοτε κατά την κρίση του
δικαστηρίου το παιδί μπορεί να ακροαστεί -σε ειδικές, κατάλληλες για αυτό
συνθήκες- και η γνώμη του να ληφθεί υπ' όψιν .
Ο γονιός που έχει την
επιμέλεια υποχρεούται να παραδίδει κατά τις μέρες και ώρες που έχει ρυθμιστεί η
επικοινωνία με την δικαστική απόφαση το τέκνο στον άλλο γονιό. Αν για κάποιον
λόγο ο γονιός αυτός δεν επιστρέψει το παιδί στην οικία του στον συμφωνημένο
χρόνο, αυτό θεωρείται ποινικό αδίκημα, ακόμα και αρπαγή ανηλίκου, και ο άλλος
γονιός έχει δικαίωμα να καλέσει την αστυνομία ή ακόμα και να προσφύγει
δικαστικά. Λόγω των μεικτών γάμων τα τελευταία χρόνια παρατηρείται όλο και πιο
έντονα το φαινόμενο της απαγωγής από γονέα ,όπου ο αλλοδαπός γονιός παίρνει
μαζί του στο εξωτερικό το παιδί χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του άλλου, αυτό
θεωρείται αδίκημα και ισχύουν, στο εξωτερικό, οι ποινικές διώξεις που ισχύουν
και στην Ελλάδα. Για να ταξιδέψει ένα
παιδί πρέπει να έχει διαβατήριο και για να βγει διαβατήριο απαιτείται η σύμφωνη
γνώμη και των δύο γονιών διότι είναι θέμα γονικής μέριμνας και αυτή ασκείται
από κοινού .
Διατροφή:
Το ποσό της διατροφής ρυθμίζεται σύμφωνα με την οικονομική
δυνατότητα του υπόχρεου γονιού που συνήθως είναι ο πατέρας, (αλλά δεν
αποκλείεται να είναι και η μητέρα αν η επιμέλεια έχει ανατεθεί στον πατέρα) και
τις ανάγκες του παιδιού. Δεν υπάρχει διάκριση φύλων ως προς την διατροφή.
Όποιος έχει την επιμέλεια του παιδιού δικαιούται να ζητά από τον άλλον
διατροφή. Η διατροφή, η οποία αφορά ανήλικους, είναι επιβεβλημένη. Υπάρχει
ποινική διάσταση στο να μην πληρώνει κάποιος διατροφή, η οποία δικαιολογεί
αυτόφωρη διαδικασία αλλά και κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων. Στα περιουσιακά
στοιχεία περιλαμβάνεται και ο μισθός του υπόχρεου, ο οποίος μπορεί να
κατασχεθεί κατά το ήμισυ. Μάλιστα, δεν υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη ακόμα κι αν
ο υπόχρεος είναι άνεργος. Σαφώς λαμβάνεται υπ' όψιν η οικονομική του αδυναμία,
αλλά η ανεργία δεν συνεπάγεται απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής διατροφής.
Αν για οποιονδήποτε λόγο, πάντως, ο υπόχρεος αδυνατεί να
καταβάλλει διατροφή τέκνου, μπορεί να καταφύγει στα δικαστήρια και να ζητήσει
μεταρρύθμιση της απόφασης του ποσού της διατροφής, προκειμένου αυτό να μειωθεί.
Ως προς το κόστος ενός διαζυγίου?
Το κόστος ενός διαζυγίου μπορεί να είναι από πολύ μικρό έως πολύ
μεγάλο. Κατά κανόνα ο πολιτισμός έχει μικρότερο κόστος, οπότε αν δύο άνθρωποι
πολιτισμένοι συμφωνήσουν σε ένα συναινετικό διαζύγιο, το κόστος μπορεί και να
μην ξεπεράσει τα 1.000 ευρώ. Οι σφοδρές αντιδικίες μεταξύ πρώην συζύγων
καταλήγουν πάντα σε οικονομική καταστροφή και δημιουργούν βαθιές πληγές στο
στενό και ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον με τελικούς αποδέκτες τα παιδιά.
ΙΩΑΝΝΑ
Π. ΛΑΧΑΝΑ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
