ΛΑΤΙΝΙΚΑ
ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΤΣΟΛΙΑ
ΜΑΡΙΑ, ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ
«ΚΛΑΣΣΙΚΟ», ΛΑΜΙΑ
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Α1.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
ΚΕΙΜΕΝΟ
25: Τόσο κοντά στα τείχη έχουμε τον εχθρό! Φυλαχτείτε λοιπόν από τον κίνδυνο,
προστατέψτε την πατρίδα. Μην έχετε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της πόλης. Να
αποβάλετε την αυτοπεποίθηση που είναι υπερβολική σε σας. Μην πιστέψετε πως θα
ενδιαφερθεί κανείς για την πατρίδα, αν εσείς οι ίδιοι δεν φροντίσετε για την
πατρίδα. Θυμηθείτε ότι κάποτε η πολιτεία βρέθηκε στον έσχατο κίνδυνο!».
ΚΕΙΜΕΝΟ
31: Στον Λατινικό πόλεμο, ο Τίτος Μάνλιος, ύπατος, που καταγόταν από
αριστοκρατική γενιά, είχε την αρχηγία του στρατού των Ρωμαίων. Αυτός, όταν
κάποτε έφευγε από το στρατόπεδο, διέταξε να απέχουν όλοι από τη μάχη.
ΚΕΙΜΕΝΟ
47: Τότε
ρώτησε την κόρη του, αν μετά από κάποια χρόνια θα προτιμούσε να είναι
ασπρομάλλα ή φαλακρή.
Όταν εκείνη απάντησε
«εγώ, πατέρα, προτιμώ
να είμαι ασπρομάλλα», ο
πατέρας προέβαλε σ’
αυτήν το εξής
ψεύτικο επιχείρημα: «Δεν αμφιβάλλω ότι δεν θέλεις να είσαι
φαλακρή. Γιατί, λοιπόν, δεν φοβάσαι μήπως αυτές εδώ σε κάνουν φαλακρή;»
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Β1.
proxime
opes
magis nimia
nullius
ipsi
extero
discrimina
nobilia genera
exercitibus
omni
illud
partum
istarum
sibi
B2
habento
cautum/ cautu
tutantem/ tutaturum/ tutatum (αποθετικό ρήμα)
nolles
deposuerit
nasci
abibunt
edic
abstineant
mavultis
obicereris/-re
fiant
Γ1α.
opibus : αφαιρετική οργανική του μέσου
στο confidere
vobis: δοτική προσωπική κτητική από το est
neminem: υποκείμενο στο consulturum esse (ετεροπροσωπία)
patriae: δοτική προσωπική
χαριστική από το consulturum
esse
fuisse: αντικείμενο στο mementote , ειδικό απαρέμφατο με
υποκ. το rem
publicam
(ετεροπροσωπία)
bello:
αφαιρετική του χρόνου στο praefuit
genere: αφαιρετική της καταγωγής στο natus
aliquot: επιθετικός
προσδιορισμός στο annos
cana: κατηγορούμενο στο filia (το πρώτο)/ ego (το δεύτερο)
illi: έμμεσο αντικείμενο στο obiecit
te:
αντικείμενο στο faciant
Γ1β
Nolite cavere periculum (nolite + απαρέμφατο Ενεστώτα)
Ne caveritis periculum (ne+ υποτακτική Παρακειμένου)
Γ2α
quin calva
esse nolis: δευτερεύουσα ονοματική
πρόταση του quin,
ως αντικείμενο στο dubito˙
εισάγεται με τον σύνδεσμο quin, επειδή το ρήμα εξάρτησης έχει άρνηση, εκφέρεται με υποτακτική επειδή το περιεχόμενό
της εκφράζει την πρόθεση του υποκειμένου του ρήματος της κύριας˙ συγκεκριμένα
με υποτακτική ενεστώτα (nolis) γιατί
εξαρτάται από ρήμα
αρκτικού χρόνου (dubito)
και αναφέρεται στο παρόν-μέλλον (ιδιόμορφη
ακολουθία χρόνων: η
πρόθεση είναι δηλ.
ιδωμένη τη στιγμή
που εμφανίζεται στο μυαλό του ομιλητή, συγχρονισμός της κύριας με τη
δευτερεύουσα πρόταση, και όχι τη στιγμή της πιθανής πραγματοποίησής της).
Γ2β
qui natus est
is abiens
Γ2γ
Η μετατροπή γίνεται με
τρεις τρόπους (σχολικό βιβλίο σελ. 134)
-
Filia,
utrum post aliquot annos cana esse mavis an calva?
-
Filia,
mavisne post aliquot annos cana esse an calva?
-
Filia,
post aliquot annos cana esse mavis an calva?
BONA IMPETRATIO
ΤΣΟΛΙΑ
ΜΑΡΙΑ
