12 Μαΐου του 2014. Πρόκειται για μια ιστορική μέρα για την Ορθοδοξία, την Κρήτη και το χωριό Άγιος Μύρωνας Ηρακλείου. Μετά από αιώνες, εντοπίστηκαν τα ιερά λείψανα του Αγίου Μύρωνα του θαυματουργού.
16 αιώνες μετά στο ''φως'' τα λείψανα του Αγίου Μύρωνα (ΒΙΝΤΕΟ)
Παρουσία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων, με τις εικόνες να είναι συγκλονιστικές.
Ειδικοί απομάκρυναν τη μαρμάρινη πλάκα και λίγη ώρα αργότερα βίωναν μοναδικές στιγμές. Έκαναν τον σταυρό τους και προσκύνησαν τα ιερά λείψανα.
Όπως υποστηρίζεται, πιστοί είδαν όνειρο τον Άγιο Μύρωνα, ο οποίος τους ζητούσε να βγει από τον τάφο του, ενώ κάποιες άλλες μαρτυρίες κάνουν λόγο ότι ο τότε εφημέριος τους υπέδειξε το σημείο όπου εντοπίστηκαν τα ιερά λείψανα του Αγίου, μέσα στον τάφο.
Η ζωή και το έργο του είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με την αρχαία πόλη της Ραύκου, η οποία υπήρξε η πατρίδα του αγίου και προς τιμήν του μετονομάστηκε αργότερα σε Άγιο Μύρωνα.
Η κοίμηση του Αγίου τοποθετείται περί το 350 μ.Χ.
«Εδώ και ένα χρόνο, ο Άγιος Μύρωνας ζητούσε να βγει από τον τάφο του. Δημότες ονειρεύτηκαν τον Άγιο, αλλά και τον τότε εφημέριο Εμμανουήλ Παπαδάκη περί το 1860, ο οποίος κατάφερε να συγκεντρώσει τα λείψανα σε ένα συγκεκριμένο σημείο μέσα στον τάφο.
| |||||||
Ενημερωθήκαμε από τους δημότες και όταν διαπιστώσαμε ότι δεν είναι μια πλάνη, ειδοποιήσαμε τον σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, ο οποίος έδωσε την έγκριση του, ενώ απόφαση ελήφθη και από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο. Είχαμε μεγάλη αγωνία», δήλωσε στην "ΚΡΗΤΗ ΤV" ο εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Μύρωνα, πατήρ Νικόλαος Κριτσωτάκης.
Όπως μας εξήγησε ο εφημέριος, λόγω του ότι ο τάφος του Αγίου είχε συληθεί τρεις φορές επί τουρκοκρατίας, τα ιερά λείψανα δεν βρέθηκαν ακέραια. Συγκεκριμένα, εντοπίστηκαν 207 τμήματα, τα οποία καθαρίστηκαν και πήραν το κιτρινωπό χρώμα, όπως ακριβώς είναι τα λείψανα των αγίων.
«Είναι ένα σημάδι του Αγίου Μύρωνα στην ταραγμένη εποχή που ζούμε. Για παράδειγμα, δε θέλουμε την καύση των νεκρών, αλλά την ταφή», δήλωσε στην "ΚΡΗΤΗ TV" o εφημέριος Γωνιών Μαλεβιζίου Μιχάλης Αναστασάκης, ο οποίος τονίζει παράλληλα την ανάγκη να προσέλθουν πιστοί στον ιερό ναό ώστε να δουν από κοντά τα λείψανα του Αγίου και να τα προσκυνήσουν.
«Είναι 17 και πλέον αιώνων», σημείωσε ο εφημέριος Μιχάλης Αναστασάκης.
Όπως είναι γνωστό, ο Άγιος γεννήθηκε από γονείς ευγενείς και ευσεβείς. Η γέννηση και η ανατροφή του συνέπεσε με τα δύσκολα χρόνια των διωγμών του Δεκίου.
Ήδη από την παιδική του ηλικία ήταν εμφανής η μελλοντική εξέλιξη του στους κόλπους της εκκλησίας. Από παιδί φάνηκε ο φιλανθρωπικός χαρακτήρας του, καθώς και οι θαυματουργές ικανότητες του, γεγονός που αποδεικνύεται από τα πάμπολλα θαύματα που έκανε.
Όταν έφτασε σε ηλικία γάμου ο Μύρων, παντρεύτηκε με μια γυναίκα ευσεβή και πιστή. Γρήγορα όμως η σύζυγος του πέθανε και εκείνος, αφιερώθηκε απερίσπαστος στον Θεό.
Μελετούσε καθημερινά τα ιερά κείμενα, νήστευε και προσευχόταν, ενώ παράλληλα συνέχιζε το φιλανθρωπικό του έργο. Επειδή έγινε γνώστη η αρετή του, χειροτονήθηκε πρώτα Αναγνώστης και στη συνεχεία χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, όταν πλέον σταμάτησαν οι διωγμοί, ο Μύρων επιδόθηκε με μεγαλύτερο ζήλο στο κήρυγμα του Ευαγγελίου, διδάσκοντας όχι μόνο με τα λόγια του αλλά κυρίως με τα έργα του και την αρετή του.
Η φήμη του γρήγορα απλώθηκε παντού γι' αυτό και όταν πέθανε ο επίσκοπος Κρήτης όλοι, κλήρος, άρχοντες και λαός στράφηκαν σ' αυτόν και τον παρακάλεσαν να αναλάβει τη διαποίμανση των ψυχών τους.
Έτσι ο Μύρων χειροτονήθηκε Επίσκοπος Κρήτης και με αυτό το αξίωμα πλέον συνέχισε τη θαυματουργή δράση του και το φιλανθρωπικό έργο του.
Ο Άγιος έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα
Υπολογίζεται ότι κοιμήθηκε περίπου εκατό ετών έχοντας αφήσει πίσω ένα τεράστιο ποιμαντικό και χριστιανικό έργο και προετοιμάζοντας παράλληλα το δρόμο για την είσοδο στην χριστιανική ζωή εκατοντάδων ανθρώπων από τότε ως σήμερα.
Τόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του όσο και μετά την κοίμησή του, πάμπολλα είναι τα θαύματα τα οποία αποδίδονται στο πρόσωπό του.
Ανοίχτηκε ο τάφος του Αγίου Μύρωνα
Του κ. Αντώνη Χαραλαμπάκη*
Πριν μερικές μέρες στην κωμόπολή μας συνέβη κάτι κατά τη γνώμη μου το συνταρακτικό. Ανοίχτηκε ο τάφος του πολιούχου και προστάτη μας ΑΓΙΟΥ ΜΥΡΩΝΑ, με πρωτοβουλία της Ενορίας μας, με την παρουσία και ενεργό συμμετοχή του σεβασμιότατου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ειρηναίου και ύστερα από ενημέρωση των αρμοδίων Υπηρεσιών.
Τηρήθηκαν σχολαστικά όλα τα προβλεπόμενα από την ορθόδοξη παράδοσή μας και την ελληνική νομοθεσία.
Η ατμόσφαιρα, κατανυκτική, αλλά και έντονα φορτισμένη.
Οι 17 αιώνες που πέρασαν από το θάνατο του Αγίου μας πρόσθεταν το σχετικό μυστήριο αναμεμειγμένο με σπέρματα αμφιβολίας ως προς το τι κρύβει ο μαρμαρόσκεπος τάφος, ακόμη μερικοί αμφέβαλαν αν υπήρχαν καν λείψανα, αλλά και η αδημονία να δούμε όλοι μας τα λείψανα του Αγίου μας, ήταν μερικοί από τους λόγους που έγινε το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Γνωρίζαμε βέβαια, από ιστορικές πηγές, ότι ο τάφος είχε ανοιχτεί τον 19ο αιώνα (1866 την περίοδο του ξεσηκωμού των Κρητών κατά των Τούρκων που οι κατακτητές είχαν εξαγριωθεί και δεν άφηναν τίποτα όρθιο από τα ιερά και τα όσια των Κρητών), για να προστατευθούν και να μην βεβηλωθεί ο τάφος, όπως συνήθιζαν οι κατακτητές για απλούς ανθρώπους, πολύ περισσότερο για Αγίους.
Με τον καιρό, ίσως και εξ αρχής, τα λείψανα του Αγίου μας περιήλθαν στην οικογένεια Σερπετζιδάκη από το Πετροκέφαλο (ευλαβή χριστιανική οικογένεια) και στις 07-08-1957 με πάνδημη συμμετοχή μεταφέρθηκαν στην εκκλησία μας και τοποθετήθηκαν και πάλι από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο, στο γνωστό τάφο του Αγίου.
Για να λυθούν λοιπόν πάσης φύσεως αμφισβητήσεις και παρεξηγήσεις, αλλά κυρίως για να αποδοθεί ο πρέπον σεβασμός και η πρέπουσα τιμή στον Άγιο, έγινε η εκταφή των λειψάνων του. Τοποθετήθηκαν σε πρόχειρη λάρνακα και εκτίθενται στο ναό μας, ενώ στον τάφο μπήκε η εικόνα του, καλύφθηκε με τζάμι και φωτίστηκε.
Τυχεροί όσοι παρακολούθησαν από κοντά την εκταφή και οσμίστηκαν το θεσπέσιο άρωμα που ανέδυε ο τάφος.
Και κάτι ακόμη: την Κυριακή 1 Ιουνίου 2014 ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. κ. Ειρηναίος θα ιερουργήσει στο ναό μας και θα γίνει και περιφορά των λειψάνων του Αγίου μας.
* Ο κ. Αντώνης Χαραλαμπάκης είναι συνταξιούχος Σχολικός Σύμβουλος Π. Ε. και δραστήριο μέλος της κοινωνίας του Αγίου Μύρωνα.
| |||||||
Παρακλητικός κανόνας εις τον εν Αγίοις πατέρα ημών Μύρωνα επίσκοπον Κρήτης τον θαυματουργόν.
Ποιημα Γερασιμου Μοναχου Μικραγιαννανιτου.
Ευλογήσαντος του ιερέως το Κύριε εισάκουσον..
Θεος Κύριος…
Και τα κάτωθι τροπάρια.
Ως Ιεράρχης του Χριστού θεοφόρος, και ευσπλαχνίας ανεξάντλητον ρείθρον, και αυτουργός θαυμάτων Μύρων Όσιε, πάσης ημάς λύτρωσε, συμφοράς και ανάγκης, οια συμπαθέστατος, τη θερμή σου πρεσβεία, τους τω σεπτώ σου σπεύδοντας ναό, και εξαιτούντας την χάριν σου Άγιε.
Δόξα. Το αυτό. Και νυν Θεοτοκίον.
Ου σιωπήσομεν ποτέ Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι• ειμή γαρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς ερρύσατο, εκ τοσούτων κινδύνων; τις δε διεφύλαξεν, έως νυν ελευθέρους; ουκ αποστώμεν Δέσποινα εκ σου• σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.
Ο Ν΄ Ψαλμός και ο κανών του Αγίου, φέρων ακροστιχίδα «ΣΩΖΕ Ω ΜΥΡΩΝ ΤΟΥΣ ΣΕ ΤΙΜΩΝΤΑΣ. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ.»
Ωδη α΄. Ηχος πλ. δ’. Υγράν διοδευσας.
Συνών των Αγγέλων ταις στρατιαίς, απαύστως δυσώπει, Πάτερ Μύρων θαυματουργέ, Πάσης ημάς ρύεσθαι ανάγκης, τους τη σεπτή σου πρεσβεία προστρέχοντας.
Ως έχων ακένωτον θησαυρόν, Πάτερ ευσπλαχνίας, ευσπλαγχνισθητι εφ΄ ημιν, και δεξαι ημών τας ικεσίας, και τας αιτήσεις ημών Μύρων πλήρωσον.
Ζωήν ειρηναιαν και ευσταθή, και απηλλαγμενην, πάσης βλάβης και συμφοράς, ημάς καταξίωσον ανύειν, τους σε προστάτην θερμόν Πάτερ εχοντας.
Θεοτοκιον
Εκ σου ανατεταλκεν εν σαρκί, δι΄ έλεος μέγα, καταυγαζων πάσαν την γην, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, ου ταις ακτισι καμέ Κόρη λάμπρυνον.
Ωδη γ΄. Ουρανίας αψίδος.
Ως ωκτείρησας πάλαι, ως συμπαθής Όσιε, τους χειρί δολία τον σίτον, τον σον αρπάζοντας, ούτως οικτειρησον, και πάσης ρύου ανάγκης, Μύρων τους προστρέχοντας, τη προστασία σου.
Μύρον πάντοτε βλύζει, ως αληθώς αύλον, της παρά Θεού σοι δοθείσης, πλουσίας χάριτος, η ση αγία εικών, και των παθών το δυσώδες, διαλύει Άγιε, εκ των τιμώντων σε.
Υπέρ πάντων δυσώπει, τον αγαθόν Κύριον, Μύρων των πιστών προσιόντων, τω θείω τάφω σου, ως αν ρυσθείημεν, επιφορών πολύτροπων, και πάσης κακώσεως τη αντιλήψει σου.
Θεοτοκιον.
Ρωμιν διδου και χάριν, κατά παθών Άχραντε, τοις ειλικρινως ανυμνουσι, τα μεγαλεία σου, και πάσαν συντριψον, την καθ΄ ημών κινουμενην, του Βελιαρ δυναμιν, καθικετεύομεν.
Διάσωσον, θαυματουργέ Ιεράρχα Μύρων θεόφρον, πάσης βλάβης και χαλεπών περιστάσεων, τους εξαιτούντας την θείαν σου προστασίαν.
Eπίβλεψον, εν ευμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, επί τήν εμήν χαλεπήν τού σώματος κάκωσιν, καί ίασαι τής ψυχής μου τό άλγος.
Αίτησις και το Κάθισμα.
Ήχος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Προστάτης ημών και μέγα καταφύγιον, και πρέσβυς θερμός, προς τον Σωτήρα Κύριον, συ ει Μύρων μακάριε• δια τούτο πίστει βοωμεν σοι• Μη διαλείπεις αει δυσωπείν, διδόναι ημίν πταισμάτων άφεσιν
Ωδή δ΄. Εισακήκοα Κύριε.
Ως θερμόν αντιλήπτορα, και προς τον Θεόν μεσίτην σε έχοντες, Πάτερ Μύρων ιερώτατε, τη σεπτή σου σκέπη πίστει σπεύδομεν.
Νοσημάτων και θλίψεων, και πολυειδών εν βίω στενώσεων, Πάτερ Μύρων απολύτρωσαι, τους τω σω ναώ πιστώς προστρέχοντας.
Τη πολλή συμπαθεία σου, συμπαθώς επίνευσον ταις δεήσεσι, Πάτερ Μύρων συμπαθέστατε, των ειλικρινώς υμνολογούντων σε.
Θεοτοκιον.
Ο Θεός εκ σου τίκτεται, και δι΄ ευσπλαχνίας σώζει τον άνθρωπον ον ικέτευε δεόμεθα, σώσαι Θεοτόκε του υμνούντας σε.
Ωδή ε΄. Φώτισον ημάς.
Ύψιστον Θεόν τον λαμπρώς σε θαυμαστώσαντα, Πάτερ Μύρων καθικέτευε αεί, των πταισμάτων ημίν δούναι την συγχώρησιν.
Σκέπη ασφαλής, τη τιμώση σε πατρίδι σου, έσο Μύρων χορηγών αυτή αεί, της θερμής σου προστασίας τα δωρήματα.
Σώματος δεινάς, ασθενείας Πάτερ ίασαι, και ψυχών την αθυμίαν την πικράν, αφ΄ ημών τη ση πρεσβεία διασκέδασον.
Θεοτοκίον.
Έχεις οικτηρμούς, αμετρήτους Μητροπάρθενε, οια Μήτηρ του οικτίρμονος Θεού• όθεν οίκτηρον καμέ τον απολλύμενον.
Ωδή στ΄. Την δέησιν εκχεώ.
Το ρείθρον, του ποταμού παραδόξως, αναστείλας ακωλύτως διήλθες, θαυματουργέ αξιάγαστε Μύρων• όθεν ημάς αποντίστως διέρχεσθαι, κυβέρνησον ως συμπαθής, πολυφρόντιδος βίου την θάλασσαν.
Ισχύι, των πρεσβειών σου παμμάκαρ, ενεκρώθει ο ολέθριον δράκων, ο απειλών συμφοράν τη ση ποίμνη• αλλά και νυν τη δοθείση σοι χάριτι, τον εφορμώντα καθ΄ ημών, απονέκρωσον βύθιον δράκοντα.
Μεγίστων, ως αυτουργός θαυμασίων, τη σην χάριν την σωτήριον δίδου, τοις ευλαβώς τω αγιώ ναώ σου, και τω σω τάφω προστρέχουσιν Άγιε, και νοσημάτων και παθών, αβλαβείς ημάς Μύρων διάσωζε.
Θεοτοκίον.
Ως Μήτηρ, του ελεήμονος Λόγου, Παντευλόγητε Παρθένε Μαρία προς σωτηρίας κυβέρνησον τρίβους, τους εν οδοίς αμαρτίας υπάρχοντας, και δίδου άπασιν ημίν, αφορμάς αληθούς μεταγνώσεως.
Διάσωσον, θαυματουργέ Ιεράρχα Μύρων θεόφρον, πάσης βλάβης και χαλεπών περιστάσεων, τους εξαιτούντας την θείαν σου προστασίαν.
Άχραντε, η διά λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως επ' εσχάτων, των ημερών τεκούσα δυσώπησον, ως έχουσα μητρικήν παρρησίαν.
Αίτησις και το Κοντάκιον
Ήχος β΄. Τοις των αιμάτων σου.
Τη προς Θεόν Ιεράρχα πρεσβεία σου, την σην πατρίδα απαυστως διάσωζε, και πάσι πιστοίς δίδου πάντοτε, πάσης ανάγκης και θλίψεως λύτρωσιν, ω Μύρων Κρητών εγκαλλώπισμα.
Προκείμενον.
Οι ιερείς σου Κύριε ενδύσονται δικαιοσύνην, και οι Όσιοί σου αγαλλιάσονται.
Στιχ. Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος του οσίου αυτού.
Ευαγγέλιον.
Εκ του κατά Ιωάννην. (ι΄9-16)
Δόξα. Ταις του Ιεράρχου….
Και νυν. Ταις της Θεοτόκου…
Προσόμοιον.
Ήχος πλ. β΄. Όλην αποθέμενοι.
Χάρις πλουσιόδωρος, παρά Θεού σοι εδόθη, Μύρων παμμακάριστε, του τελείν θαυμάσια, τοις προστρέχουσι• διό νυν Άγιε, ως Χριστού θεράπων, και προστάτης ημών μέγιστος, πάσης κακώσεως, και επηρειών του αλάστορος, και πάσης ρύου θλίψεως, και ασθενημάτων εκάστοτε, τους τη ση πρεσβεία, προσπίπτοντας θεόφρον ευλαβώς, και των πταισμάτων συγχώρησιν, αίτει ημιν πάντοτε.
Σώσον ο Θεός τον λαόν σου…
Ωδή ζ΄. Οι εκ της Ιουδαίας.
Νάμα άυλον θείον, εκ πηγών σωτηρίου ταις ικεσίαις σου, επόμβισον και σβέσον, παθών ημών την φλόγα, και κίνδυνων τον καύσωνα, Μύρων θεράπων Χριστού, ημών ο αντιλήπτωρ.
Τον ναόν σου τον θείον, νοητόν ως λιμένα, Πάτερ κατέχοντες, προστρέχομεν εν τούτω, εν ζάλαις ταις του βίου, και ταχέως λυτρούμεθα, τρικυμιών χαλεπών, τη ση πρεσβεία Μύρων.
Ασθενούσιν την ρώσιν, και τοις πασχουσι Πάτερ, ταχείαν ίασιν, και τοις υπό πνευμάτων, δεινών συνεχόμενους, την εκλύτρωσιν βράβευσον, ως του Θεού μιμητής θαυματοφόρε Μύρων.
Θεοτοκίον.
Σαρκωθείς απορρήτως, εξ αγνών σου αιμάτων, ο Υπερούσιος, εθέωσε την φύσιν, ημών δι΄ ευσπλαχνίαν, Θεοτόκε Πανύμνητε• ον εκδυσώπει αει, τυχείν με σωτηρίας.
Ωδή ζ΄. Τον Βασιλέα.
Γαλήνη δίδου, και ευπραγίαν εν βιω, Μύρων Άγιε τοις πίστοι προσιούσι, τω σεπτώ σου τάφω, και σε υμνολογούσιν.
Έχει σε Πάτερ, καταφυγή εν ανάγκαις, η τιμώσα σε πατρίς σου Ιεράρχα• όθεν και προστρέχει τω θείω σου τεμένει.
Ράβδω αγία, της προστασίας σου Πάτερ, και νυν ίθυνον ως πάλαι εις λειμώνας, θειων ενταλμάτων, την λογικήν σου ποίμνην.
Θεοτοκίον.
Αγιωτέρα, των ουρανίων Αγγέλων Αειπάρθενε Αγνή Θεοκυήτορ, εναγούς κακίας, απάλλαξον τον νουν μου.
Ωδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Στεφάνω αφθαρσίας, Πάτερ διαπρέπων, πάσης φθοράς και παθων απολύτρωσαι, τους τω αγιώ σου τάφω, Μύρων προσπίπτοντας.
Ισχύν ημίν παράσχου, κατά του Βελίαρ, και δυσπραγίας απάσης και θλίψεως, ατρώτους φύλαττε Πάτερ, ημάς δεόμεθα.
Μυρίπνοον ως ρόδον, ημίν φερονύμως, ευωδιάζει την χάριν του Πνεύματος, η ση εικών και ο τάφος σου Μύρων Όσιε.
Θεοτοκίον.
Υμνώ ευσήμω γλώσση, τη περί εμέ σου, εν πάση ώρα Παρθένε αντίληψιν• ότι αεί βοηθείς με, και διασώζεις με.
Το Άξιον Εστί και τα Μεγαλυνάρια.
Χαίροις ο της Κρήτης θείος πυρσός, Μύρων θεοφόρε, Ποιμενάρχης τε ο κλεινός• χαίροις των θαυμάτων, ακένωτος χειμάρρους, ο πάσιν αναβλύζων, χάριν και έλεος.
Βίον τον ενάρετον εκ παιδός, Πάτερ αγαπήσας, σκεύος ώφθης των αρετών, και ιεροσύνης, χρισθείς τω θείω μύρω, Αρχιερεύς εδείχθης, Χριστού θεόληπτος.
Χάριν ουρανόθεν παρά Θεού, πλουσίαν εδέξω, ώσπερ πράος και ταπεινός• όθεν εδοξάσθεις, εν θαύμασι ποικίλοις, ω Μύρων Ιεράρχα, αξιοθαύμαστε.
Χαίροις του ελέους ο θησαυρός, και της συμπαθείας, ρείθρον θείον και δαψιλές• χαίροις θειε Μύρων, Κρητών το μέγα κλέος, και πάσης Εκκλησίας, το αγαλλίαμα.
Τους τω σω αγίω Πάτερ ναώ, πιστώς προσιόντας, πάσης λύτρωσαι απειλής, και επερχόμενων, κινδύνων τε και πόνων, ατρώτους διατήρει, Μύρων μακάριε.
Ωσπερ ελεημων και συμπαθης, ευμενως προσδεχου, τας δεησεις ημων αει, Μυρω Ιεραρχα, και πληρου τας αιτησεις, των επικαλουμενων, την σην βοηθειαν.
Πάσαι τών Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι Πάντες, μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις τό σωθήναι ημάς.
Το Τρισάγιον, τα συνήθη τροπάρια. Εκτενής παρά του ιερέως και Απόλυσις.
Ηχος β΄. Οτε εκ του ξυλου.
Μύρων Ιεραρχα θαυμαστέ, μύστα του Χριστού θεοφόρε, θαυμάτων θεια πηγή, νόσων και κακώσεων, και χαλεπών οδυνών, πειρασμών και στενώσεων, και εκ πάσης άλλης, βλάβης ρύου πάντοτε, ημάς δεόμεθα, θείες προς Θεόν σου πρεσβείες, τους εν αδιστάκτω καρδία, τη σεπτή σου σκέπη καταφεύγοντας.
Τήν πάσαν ελπίδα μου εις σέ ανατίθημι, Μήτερ τού Θεού, φύλαξόν με υπό τήν σκέπην σου.
Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις τών δούλων σου, καί λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης καί θλίψεως.
Δι΄ευχων…
Δίστιχον.
Μύρισον Μυρων οσμαίς των σων χαρίτων.
Γεράσιμον σπεύδοντα τη αρωγή σου.
Μ.ΜΑΝΕΤΑ
(marilena.mane@gmail.com)
ΠΗΓΗ
http://www.neakriti.gr
