1544.—Οι τούρκοι στην Θεσσαλονίκη καίγουν ζωντανό τον ιεροεθνομάρτυραΜιχαήλ Μαυρουδή από την Γράνιτσα της Ευρυτανίας, αρτοποιός στο επάγγελμα. Οι Αγαρηνοί τον πέταξαν ζωντανό στην φωτιά (ως ημέρα του τέλους του θεωρείται η 21η Μαρτίου, όμως, η Εκκλησία μας τιμά σήμερα την τελευτή του).[Έχει καταγραφεί στο Μ.Ευχολόγιο ως ημέρα μαρτυρίου του και η 10η του αυτού μηνός του έτους 1544. Εκ τούτου, πολλοί συναξαριστές αναγράφουν αυτήν την ημερομηνία ως ημέρα μαρτυρίου. Αναφέρεται επίσης ως έτος το 1547].
1779.—Συνθήκη του Αϊναλή Καβάκ. Σύμφωνα με αυτή, οι Έλληνες μπορούν να κινούνται ελεύθερα στη Μαύρη Θάλασσα αρκεί τα πλοία τους να είναι υπό ρωσική σημαία. Ήταν συμπλήρωμα της συνθήκης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή και ρύθμιζε την ελεύθερη ναυσιπλοΐα των Στενών.
1789.—Ο τύραννος των Αθηνών Χασεκής, απαγχονίζει τούς προκρίτους Πέτρον Πιττάκην και Νικόλαον Μπάρμπανον.
1821.—Οι πρόκριτοι Αχαΐας, Αιγιαλείας και Καλαβρύτων συνέρχονται εις την μονήν της αγίας Λαύρας, υπό την προεδρίαν του Παλαιών Πατρών Γερμανού. Κατ’ αυτήν, συνεστήθη η αποκληθείσα «Αχαϊκή Τριανδρία» εκ των Γερμανού, Ανδρέα Ζαΐμη και Ανδρέα Λόντου, διά την προπαρασκευήν του απελευθερωτικού Αγώνος.
1822.—Ο Λυκούργος Λογοθέτης αποβιβάζεται στην Χίο με 2.500 οπλοφόρους και επαναστατεί την νήσον.
1829.—Υπεγράφη πράξις των τριών συμμάχων δυνάμεων Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας περί οροθετικής γραμμής της Ελλάδος. Περιείχε τον όρο ότι η Ελλάς θα τελούσε υπό την επικυριαρχία της Υψηλής Πύλης και καθοριζόταν ετήσιος φόρος προς τον σουλτάνο 1.500.000 γρόσια. Οριζόταν συνοριακή γραμμή στο ύψος Αμβρακικού-Παγασητικού κόλπου, ενώ προβλεπόταν επίσης κληρονομικός ηγεμών της Ελλάδος, χριστιανός ξένος προς τις βασιλικές οικογένειες των τριών Δυνάμεων, που θα εκλεγόταν «κατά συναίνεσιν των τριών Αυλών και της οθωμανικής Πύλης».
1846.—Θεμελίωσις του μεγάλου εκπαιδευτηρίου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας,όπερ ωνομάσθη Αρσάκειον, προς τιμήν του εκ του χωρίου Χατάχοβα (παρά την Πρεμετήν) της Ηπείρου, εθνικού ευεργέτου Αποστόλου Αρσάκη, χορηγήσαντος το μεγαλύτερον μέρος της δαπάνης. Τα σχέδια του κτηρίου ήταν του περιφήμου αρχιτέκτονος της εποχής, Λυσάνδρου Καυταντζόγλου.
1854.—Έντονη δράση αντάρτικων σωμάτων σε Θεσσαλία και Μακεδονία.Διακόπτονται οι διπλωματικές σχέσεις με την τουρκία.
1870.—[ν.ημ.]Με φιρμάνι του Οθωμανού σουλτάνου Αβδούλ Αζίζ της 10ης Μαρτίου 1870, λαμβάνει χώρα το πρωτοφανές γεγονός ανακηρύξεως τηςβουλγαρικής εξαρχίας, σύμφωνα με το άρθρο 10 του οποίου προβλέπεται η δυνατότητα επέκτασης του εξαρχάτου, πέρα από τις περιοχές που αναγνωρίσθηκαν ως εξαρχικές και σε άλλα μέρη, αν το σύνολο ή τα 2/3 τουλάχιστον των κατοίκων τους επιθυμούσαν να υπαχθούν στην Εξαρχία. Το άρθρο αυτό, που έχει χαρακτηρισθεί ως “μακιαβελικής συλλήψεως”, προετοίμαζε τη διαίρεση μεταξύ των χριστιανικών πληθυσμών της Χερσονήσου του Αίμου και προωθούσε τον οξύ φυλετικό ανταγωνισμό. Ας σημειωθεί ότι το φιρμάνι είχε συντάξει ο Ρώσος Πρεσβευτής στην Υψηλή Πύλη Στρατηγός Ιγνάτιεφ, γνωστός μισέλληνας και θιασώτης του Πανσλαβισμού.[βλ.27/2 με το π.ημ.]
1878.—Γράφει ο Ντουάϊτ Λη για την Κύπρο: “Η απόφαση για κατάληψη της Κύπρoυ λήφθηκε σε κάπoιo χρόvo μεταξύ 18 Απριλίoυ και 10 Μαρτίoυ (1878) κυρίως με ευθύvη τoυ συvταγματάρχoυ Χιoύμ –τoυ αvθρώπoυ τωv μυστικώv υπηρεσιώv της Βρεταvίας πoυ είχε σταλεί στηv τoυρκία για μελέτη της κατάστασης τo 1876-77…”.
1905.—Συνήλθε συνέλευση στον Θέρισο υπό των Ελευθερίου Βενιζέλου, Κωνσταντίνου Φούμη και Κωνσταντίνου Μάνου, που κήρυξε “την πολιτικήν ένωσιν της Κρήτης μετά της Ελλάδος εις εν μόνον ελεύθερον συνταγματικόν κράτος”, έδωσε δε και σχετικό ψήφισμα στις Μεγάλες Δυνάμεις, όπου υποστήριζε ότι το νόθο μεταβατικό καθεστώς, εμπόδιζε την οικονομική ανάπτυξη του νησιού και η μόνη φυσική λύση του κρητικού ζητήματος ήταν η ένωση.
.—Με αφορμή την επανάσταση στο χωριό Θέρισος της Κρήτης, ο Αγγλικός στρατός κατευθύνεται προς την νήσο.
1919.—Το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα στην Ρωσία μάχεται εναντίον των Μπολσεβίκων.
1920.—Στο μέτωπο στη Μ.Ασία ο ελληνικός στρατός μάχεται με μάχες προφυλακών.
1921.—Το 5ον σώμα στρατού της στρατιάς Μ.Ασίας, επιτίθεται δι’ όλων των δυνάμεών του εναντίον των τούρκων οι οποίοι κατείχον τας οχυράς θέσεις του Δορυλαίου.
.—Το Α’ σώμα επιτίθεται κατά των τούρκων προς το Τομπλού-Μπουνάρ και Οτουράκ και καταλαμβάνει αυτά.
1922.—Η ελληνική στρατιά στη Μ.Ασία μάχεται με πυροβολικό και περιπόλους.
1924.—Το γρηγοριανό Ημερολόγιο, που ίσχυε ως πολιτικό από 1 Μαρτίου 1923, καθιερώθηκε και ως εκκλησιαστικό.
1925.—Ιδρύεται ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς.
1926.—Ο υπουργός Δικαιοσύνης Ιωσήφ Κούνδουρος, εισηγείται νόμο για τον πολιτικό γάμο. Ο πρωθυπουργός Πάγκαλος, αντέδρασε.
1929.—Έκτακτα μέτρα λαμβάνονται από το φόβο κομμουνιστικών ταραχών, μετά τους θανάτους εργατών που σημειώθησαν σε Ελευσίνα και Λαύριο.
1930.—Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος εκφωνεί λόγο στη Βουλή για να αντιμετωπίσει τις επικρίσεις της αντιπολίτευσης σχετικά με την πολιτική προσέγγισης προς την τουρκία, που ακολουθεί.
1932.—Η Δημοσιονομική Επιτροπή της Κ.Τ.Ε. [Κοινωνίας Τῶν Ἐθνῶν],άρχισε τις εργασίες της στις 10 Μαρτίου στο Παρίσι, [10-23/3], για ν’ αποφασίσει για τα θέματα της οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, την βουλγαρία, την Αυστρία και την Ουγγαρία. Ο σερ Otto Niemeyer, είχε υποβάλλει τις προτάσεις του στην Επιτροπή σχετικά με την ελληνική οικονομία και από ελληνικής πλευράς ήταν παρών, εκτός από τον Υπουργό Εξωτερικών, Ανδρέα Μιχαλακόπουλο, ο Υπουργός Οικονομικών Γ. Μαρής, ο Εμμ.Τσουδερός και ο Γ.Μαντζαβίνος. Η Ελλάδα όφειλε να προχωρήσει σε μεγάλη περικοπή δαπανών με σκοπό να εξοικονομηθούν χρήματα για τα δημόσια έργα, που ούτως ή άλλως χρειάζονταν και τα χρήματα από το εξωτερικό, για να συνεχιστούν. Στο μεταξύ, οι οφειλές της Ελλάδας προς τους επενδυτές του εξωτερικού πλησίαζαν. Η Ελλάδα έπρεπε ένα δεκαπενθήμερο πριν γίνουν ληξιπρόθεσμες οι οφειλές, να πληρώσει διάφορα ποσά που ανέρχονταν σχεδόν σε 870.000 φράγκα για διάφορα δάνεια του 1889, 1893, 1910 και 1925, για τα οποία είχαν εγγυηθεί κυρίως η Αγγλία, η Γαλλία, και η Ρωσία.
1933.—Ο Παναγής Τσαλδάρης σχηματίζει κυβέρνηση η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 10 Οκτωβρίου του 1935. [Από 10/3/1933 έως 10/10/1935]
1941.—[9-15/3] Αι λυσσώδεις επιθέσεις των Ιταλών κατά των υψωμάτων
Μπρέγκου Ραπίτ, και 731, εις το μέτωπον της Τρεμπεσίνας, διαδέχονται η μία την άλλην και δεν σταματούν ούτε τη νύχτα. Ο διοικητής του δεξιού υποτομέως της ελληνικής αμύνης, συνταγματάρχης Κετσέας, εκπέμπει την λακωνικήν διαταγήν: «Τηρήσατε θέσεις σας μέχρις εσχάτων». Οι διοικηταί των μαχομένων, επί των ως άνω υψωμάτων ελληνικών τμημάτων, απαντούν: «Μείνατε ήσυχοι! Δεν θα περάσουν». Το εν λόγω ύψωμα, ήταν ένα από τα ισχυρότερα ερείσματα που κατέλαβε ο Ελληνικός Στρατός κατά τους χειμερινούς αγώνες που προηγήθηκαν, κλειδί της όλης τοποθεσίας, στον κεντρικό τομέα της αλβανίας. Η παραμονή του υψώματος σε ελληνικά χέρια, καταδίκαζε κάθε προσπάθεια των Ιταλών. Στο ύψωμα αυτό, καθώς και στα γειτονικά υψώματα, πολέμησαν οι άνδρες του 5ου Συντάγματος της 1ης Μεραρχίας που κατάγονταν κυρίως από την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα. Ο Ταγματάρχης Δημήτριος Κασλάς, από το Πουρί Ζαγοράς, ήταν Διοικητής του ΙΙ (2ου) Τάγματος του 5ου Συντάγματος Τρικάλων. Επί επτά ημέρες, ως τις 15 Μαρτίου, η μεραρχία δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά απέκρουσε τα κύματα των επιτιθεμένων αντιπάλων. Οι επιθέσεις και αντεπιθέσεις άρχιζαν με πυκνό κανονιοβολισμό που κατέσκαβε τα υψώματα, για να καταλήξουν σε συμπλοκές, όπου το λόγο είχαν η χειροβομβίδα και η λόγχη. Το «731», όπως έμεινε γνωστό στην πολεμική ιστορία και των δύο αντιπάλων, υπήρξε ίσως ένα από τα πιο αιματοβαμμένα υψώματα ολόκληρου του παγκοσμίου πολέμου.
Μπρέγκου Ραπίτ, και 731, εις το μέτωπον της Τρεμπεσίνας, διαδέχονται η μία την άλλην και δεν σταματούν ούτε τη νύχτα. Ο διοικητής του δεξιού υποτομέως της ελληνικής αμύνης, συνταγματάρχης Κετσέας, εκπέμπει την λακωνικήν διαταγήν: «Τηρήσατε θέσεις σας μέχρις εσχάτων». Οι διοικηταί των μαχομένων, επί των ως άνω υψωμάτων ελληνικών τμημάτων, απαντούν: «Μείνατε ήσυχοι! Δεν θα περάσουν». Το εν λόγω ύψωμα, ήταν ένα από τα ισχυρότερα ερείσματα που κατέλαβε ο Ελληνικός Στρατός κατά τους χειμερινούς αγώνες που προηγήθηκαν, κλειδί της όλης τοποθεσίας, στον κεντρικό τομέα της αλβανίας. Η παραμονή του υψώματος σε ελληνικά χέρια, καταδίκαζε κάθε προσπάθεια των Ιταλών. Στο ύψωμα αυτό, καθώς και στα γειτονικά υψώματα, πολέμησαν οι άνδρες του 5ου Συντάγματος της 1ης Μεραρχίας που κατάγονταν κυρίως από την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα. Ο Ταγματάρχης Δημήτριος Κασλάς, από το Πουρί Ζαγοράς, ήταν Διοικητής του ΙΙ (2ου) Τάγματος του 5ου Συντάγματος Τρικάλων. Επί επτά ημέρες, ως τις 15 Μαρτίου, η μεραρχία δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά απέκρουσε τα κύματα των επιτιθεμένων αντιπάλων. Οι επιθέσεις και αντεπιθέσεις άρχιζαν με πυκνό κανονιοβολισμό που κατέσκαβε τα υψώματα, για να καταλήξουν σε συμπλοκές, όπου το λόγο είχαν η χειροβομβίδα και η λόγχη. Το «731», όπως έμεινε γνωστό στην πολεμική ιστορία και των δύο αντιπάλων, υπήρξε ίσως ένα από τα πιο αιματοβαμμένα υψώματα ολόκληρου του παγκοσμίου πολέμου.
.—Οι επίλεκτοι της Αθήνας, κέρδισαν στη Λεωφόρο με 6-2 τους επίλεκτους της Βρετανικής Αεροπορίας. Το παιχνίδι το παρακολούθησαν 15 χιλιάδες θεατές.Και το σκορ των αγώνων και ο αριθμός των θεατών θα ήταν αδιανόητα μερικές δεκαετίες νωρίτερα.
1943.—Στο Κσαρ – Ριλάν Τυνησίας, Γάλλοι, Βρετανοί και Έλληνες καταδρομείς (Ιερολοχίτες) αποκρούουν σφοδρές γερμανικές επιθέσεις.
.—Σκοτώθηκε κοντά στο Αλμάζα της Αιγύπτου ο πιλότος μας, ΧαρίδημοςΖαχαράκης, στην προσπάθεια του να εγκαταλείψει το αεροσκάφος του, τύπου Hurricane της 336ης Μοίρας Διώξεως.
1944.—Οι βάρβαροι γερμανοί, εκτελούν στο Ασβεστοχώριο τον ιερέα Ιωάννη Καρδάμη, εφημέριο του χωριού Μανδάλου Πέλλης.
.—Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΕΑΜ στη Βίνιανη της Ευρυτανίας, η «Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης» γνωστή και ως ‘’Κυβέρνηση του Βουνού’’, με πρόεδρο το στρατηγό Ευριπίδη Μπακιρτζή. Λίγο αργότερα, στις 18/4/4, διευρύνθηκε με πρόεδρο τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Α.Σβώλο και αντιπρόεδρο τον Ε.Μπακιρτζή, γραμματέα Δικαιοσύνης τον Η. Τσιριμώκο, Στρατιωτικών τον Μ.Μάντακα, γραμματέα Εσωτερικών τον Γ.Σιάντο, γραμματέα Συγκοινωνίας τον Ν.Ασκούτση, γραμματέα Οικονομικών τον Αγγελο Αγγελόπουλο, γραμματέα Υγείας τον Πέτρο Κόκκαλη, γραμματέα Γεωργίας τον Κ.Γαβριηλίδη και Εθνικής Οικονομίας τον Σταμάτη Χατζήμπεη. Σχόλιο του ραδιοσταθμού της Μόσχας της 7ης Μαῒου 1944, έπλεξε το εγκώμιο της ΠΕΕΑ και σχολίασε ευνοϊκά την Συμφωνία Τίτο – Μπακιρτζή ως θεμέλιο βαλκανικής συνεργασίας…
1949.—Κλείνει επ’ αόριστον το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, διότι καθυστερεί επί εννέα μήνες η έγκριση του προϋπολογισμού του.
1954.—Ο Γερμανός Καγκελλάριος, δόκτωρ Αντενάουερ, έρχετε στην Αθήνα, προς διεξαγωγή συνομιλιών με την ελληνική κυβέρνηση, δέκα χρόνια μετά την απόσυρση των τελευταίων γερμανικών κατοχικών στρατευμάτων από το ελληνικό έδαφος. Η κυβέρνηση Παπάγου, είχε εκφράσει κάποια δυσφορία, κυρίως γιατί η γερμανική πλευρά δεν είχε ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της σε σχέση με το οικονομικό Σύμφωνο του 1953, όμως με διπλωματικούς χειρισμούς και από τις δύο πλευρές[..], η γερμανική πλευρά κατάφερε να επανακτήσει το γερμανικό κράτος, τμήματα της προ του πολέμου περιουσίας του Ράϊχ στην Ελλάδα. Το ταξείδι του Αντενάουερ, επρόκειτο να συνεχιστεί μετά τις 18 Μαρτίου στην τουρκία, κατόπιν επιθυμίας των ΗΠΑ, δείχνοντας ότι σύντομα η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, θα ξαναγινόταν καθοριστικός παράγοντας των διεθνών εξελίξεων.
1956.—Συγκροτούνται εις ολόκληρον την Ελλάδα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας διά την σύλληψιν του εθνάρχου Μακαρίου καί την μεταφοράν του εις τας νήσους Σεϋχέλλας.[βλ.9/3]
1967.—Σαν σήμερα απέθανε ο γνωστός ρεμπέτης Γιώργος Τσωρός, γνωστός ωςΓιώργος Μπάτης ή Αμπάτης, ο «Ρήγας του Πειραιά».Παράλληλα με την «επιχειρηματική» του δραστηριότητα ως ιδιοκτήτης καφενείου στο οποίο σύχναζαν όλοι οι μπουζουξήδες και ρεμπέτες της εποχής, δημιούργησε το πρώτο λαϊκό συγκρότημα με τους Μάρκο Βαμβακάρη, Στράτο Παγιουμτζή και Ανέστη Δελιά. Εγραψε αρκετά τραγούδια, που όλα σχεδόν έγιναν επιτυχίες. Λίγο πρίν πεθάνει έγραψε : “Ο Μπαρμπα-Γιώργος γέρασε,δυό κόκαλα έχει μείνει, μα το μπαγλαμαδάκι του στιγμή δεν το αφήνει.”
1970.—Ημερομηνία θανάτου του δημοφιλούς ηθοποιού Βασίλη Αυλωνίτη. Με πηγαίο χάρισμα, καταπληκτική ικανότητα αυτοσχεδιασμού, χωρίς περγαμηνές θεατρικών σπουδών, βρέθηκε στην σκηνή εντελώς τυχαία. Από τότε καθιερώθηκε ως κωμικός ηθοποιός της επιθεωρήσεως. Όταν τον ανακάλυψε ο κινηματογράφος, μας χάρισε αξέχαστες ταινίες, συντροφιά με μία σειρά άλλων ηθοποιών που ἀφησαν το πολύτιμο στίγμα τους στο θέατρο και τον κινηματογράφο.
1978.—Απαγορεύονται στην Ελλάδα οι διαφημίσεις τσιγάρων από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Είναι η πρώτη μεγάλη και οργανωμένη εκστρατεία εναντίον του καπνίσματος που γίνεται από τον τότε υπουργό Υγείας κύριο Σπυρίδωνα Δοξιάδη, ο οποίος διείδε τις επιπτώσεις που είχε η διαδικασία του καπνίσματος στη δημόσια υγεία και μάλιστα είχε αποτελέσματα.Σταμάτησε γιατί άλλαξε ο υπουργός…
1983.—Με διάταξη νόμου, ενοποιούνται σε μια υπηρεσία οι εφορίες και τα δημόσια ταμεία στην Ελλάδα.
1985.—Παρά τις ενδείξεις ότι το ΠαΣοΚ θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα Καραμανλή για το προεδρικό αξίωμα, η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος προτείνει τελικά τον Χρήστο Σαρτζετάκη. Ο Καραμανλής παραιτείθηκε που αναχώρησε την ίδια μέρα από την Ηρώδου του Αττικού· καθήκοντα προέδρου της Δημοκρατίας ασκησε ο πρόεδρος της Βουλής, Γιάννης Αλευράς, μέχρι τις 29 Μαρτίου, όποτε και εκλέχθηκε ο Σαρτζετάκης. Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 1985 αμφισβητήθηκε όσο καμία και σηματοδότησε σκληρή πολιτική σύγκρουση. Οι βουλευτές της Ν.Δ. αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε όλες τις ψηφοφορίες.Η συμμετοχή του Αλευρά [αναπληρωτή προέδρου] στην ψηφοφορία, από άλλους κρίθηκε αντισυνταγματική και από άλλους νόμιμη.
1991.—Μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων σε τουριστικά λεωφορεία στην περιοχή της Ακροπόλεως, από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
1992.—Πεθαίνει στο νοσοκομείο «Σωτηρία», ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και
συνθέτης του λαϊκού ρεπερτορίου Γιώργος Ζαμπέτας. Ο καλύτερος αυτοδίδακτος μπουζουξής της εποχής, συνήθως έγραφε πάνω στο στίχο και αφιέρωνε πολλές ώρες να βρει την κατάλληλη μελωδία που να ταίριαζε απόλυτα. Επειδή δεν ήξερε νότες, όποια μουσική ιδέα γύρναγε στο μυαλό του την έγραφε σε ένα κασετόφωνο και για να μην την ξεχάσει, αλλά και για να την ακούει, ώστε να κάνει διορθώσεις, αν κάτι δεν του άρεσε.Ο πληθωρικός δημιουργός και σολίστας του μπουζουκιού, με τις εύστοχες ατάκες και το παροιμιώδες χιούμορ, που διήνυσε μια μεγάλη πορεία από το κουζινάκι του στο Αιγάλεω μέχρι τις Κάννες και τις ΗΠΑ όπου μάγεψε τον κόσμο με τις πενιές του, υπήρξε μια περίπτωση «παρεξηγημένου» προσώπου παρά τις πολλές και διαχρονικές του επιτυχίες και τις δεκάδες μουσικές του για τον κινηματογράφο.
συνθέτης του λαϊκού ρεπερτορίου Γιώργος Ζαμπέτας. Ο καλύτερος αυτοδίδακτος μπουζουξής της εποχής, συνήθως έγραφε πάνω στο στίχο και αφιέρωνε πολλές ώρες να βρει την κατάλληλη μελωδία που να ταίριαζε απόλυτα. Επειδή δεν ήξερε νότες, όποια μουσική ιδέα γύρναγε στο μυαλό του την έγραφε σε ένα κασετόφωνο και για να μην την ξεχάσει, αλλά και για να την ακούει, ώστε να κάνει διορθώσεις, αν κάτι δεν του άρεσε.Ο πληθωρικός δημιουργός και σολίστας του μπουζουκιού, με τις εύστοχες ατάκες και το παροιμιώδες χιούμορ, που διήνυσε μια μεγάλη πορεία από το κουζινάκι του στο Αιγάλεω μέχρι τις Κάννες και τις ΗΠΑ όπου μάγεψε τον κόσμο με τις πενιές του, υπήρξε μια περίπτωση «παρεξηγημένου» προσώπου παρά τις πολλές και διαχρονικές του επιτυχίες και τις δεκάδες μουσικές του για τον κινηματογράφο.
2003.—Σε αδιέξοδο καταλήγουν οι διαβουλεύσεις στη Χάγη για την επίλυση του Κυπριακού, ανάμεσα στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσσο Παπαδόπουλο, και στον τουρκοκύπριο ηγέτη του ψευδοκράτους, Ραούφ Ντενκτάς, υπό την αιγίδα του Κόφι Ανάν, ο οποίος ανακοίνωσε ότι : «δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί συνολική διευθέτηση πριν την υπογραφή της Συμφωνίας Προσχώρησης για ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ στις 16 Απριλίου 2003». Ευθύνες στην τουρκοκυπριακή πλευρά για το αδιέξοδο στο Κυπριακό επιρρίπτουν ΟΗΕ, Στέϊτ Ντιπάρτμεντ και Φόρεϊν Όφις, ενώ η Ε.Ε. δηλώνει ότι θα σκληρύνει τη στάση της απέναντι στην τουρκία, όσον αφορά την ένταξή της στους κόλπους της..
2004.—Πεθαίνει ο λογοτέχνης, φιλόλογος, δημοσιογράφος και κριτικός Ρένος Αποστολίδης. Ένα ελεύθερο μαχητικό πνεύμα που ήταν εναντίον όλων των πολιτικών παρατάξεων, κομμάτων και κοινωνικών κυκλωμάτων.
Ανιδιοτελής και εντιμότατος, τράβηξε εντελώς μοναχικό δρόμο. Τον χαρακτήρισαν ως δεξιό η αριστερό, χουντικό ή αναρχικό, θέλοντας να τον οριοθετήσουν και κατατάξουν. Ὀπως έγραψε κι ο ίδιος : «Διαφύλαξα πάντα την ελευθερία μου. Ποτέ δεν διορίστικα σε δημόσια θέση και δεν υπήρξα ποτέ μέλος συμβουλίου, αλλα ούτε παρατάξεως διοργανώσεως ή κόμματος. Πάντα είμαι κατα πάσης εξουσίας και δεν παραδέχομαι το κύρος καμίας αρχής. Δεν είμαι ούτε της δημοκρατίας ούτε της αντιδημοκρατίας. Ούτε του κομμουνισμού ούτε του αντικομμουνισμού. Δεν είμαι κανενός, γιατί δεν είμαι αφελής».
.—Ο Κώστας Καραμανλής, πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, που κέρδισε τις εκλογές της 7ης Μαρτίου, σχηματίζει κυβέρνηση. [10/03/2004 - 19/9/2007]
2012.—Πέθανε σε ηλικία 84 ετών, η Δόμνα Σαμίου, η οποία νοσηλευόταν στοΑμαλία Φλέμιγκ, με λευχαιμία. Η Δόμνα Σαμίου ανήκει στην ξεριζωμένη από τα
άγια χώματα της Ιωνίας, ελληνική γενιά. Γεννήθηκε σε μία προσφυγική παράγκα, στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή της Αθήνας. Μεγάλωσε μέσα στην φτώχεια με την παιδική της ζωή να γλυκαίνει η αγάπη των γονιών της και τα ακούσματα παραδοσιακής και εκκλησιαστικής μουσικής. Όπως έλεγε η ίδια : “ Το αυτί μου εμένα από τότε, σαν παιδάκι που ήμουνα, έπαιρνε όλους τους ήχους και τις μουσικές”. Σταθμός στη ζωή των δεκατριών χρόνων της, ήταν η συνάντησή της με τον μεγάλο μας λαογράφο Σίμωνα Καρά, που καθόρισε την εξέλιξη του υπόλοιπου βίου της.Μετριόφρων μπροστά στο έργο που έχει προσφέρει, δήλωσε ότι ενώ υπάρχουν άλλοι που έχουν προσφέρει πολύ περισσότερα, εκείνη έγινε γνωστή, γιατί από κάποια στιγμή κι έπειτα αποφάσισε και να τραγουδήσει το «προϊόν» της έρευνάς της. Σε όλη της την ζωή αγωνίστηκε να διασώση και διαδόση την αυθεντική παράδοση με μεγάλη αγάπη και σεβασμό για το παρελθόν αλλά και για την νέα γενιά που θα το κληρονομήσει.Η απώλεια της Δόμνας για την ελληνική παράδοση, είναι δυσαναπλήρωτη. «Οι νέοι πρέπει να γνωρίσουνε, να αγαπήσουνε, να τραγουδήσουνε ακόμα το δημοτικό τραγούδι στη μορφή που έφτασε σε μας από την παράδοση και τότε νομίζω ότι θα μπορέσουνε να καταλάβουνε τον πολιτισμό, την πνευματική αξία και την ηθική υπόσταση των ανθρώπων που το δημιούργησαν. Εγώ νομίζω ότι το πιο σπουδαίο πράγμα στο δημοτικό τραγούδι είναι αυτό το μάθημα ήθους που μας δίνει. Δηλαδή το δημοτικό τραγούδι μας μαθαίνει ότι τα τραγούδια γράφονται για να εκφραζόμαστε κι όχι για να κάνουμε επιτυχία, όχι δηλαδή να κάνουμε σουξέ.»
άγια χώματα της Ιωνίας, ελληνική γενιά. Γεννήθηκε σε μία προσφυγική παράγκα, στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή της Αθήνας. Μεγάλωσε μέσα στην φτώχεια με την παιδική της ζωή να γλυκαίνει η αγάπη των γονιών της και τα ακούσματα παραδοσιακής και εκκλησιαστικής μουσικής. Όπως έλεγε η ίδια : “ Το αυτί μου εμένα από τότε, σαν παιδάκι που ήμουνα, έπαιρνε όλους τους ήχους και τις μουσικές”. Σταθμός στη ζωή των δεκατριών χρόνων της, ήταν η συνάντησή της με τον μεγάλο μας λαογράφο Σίμωνα Καρά, που καθόρισε την εξέλιξη του υπόλοιπου βίου της.Μετριόφρων μπροστά στο έργο που έχει προσφέρει, δήλωσε ότι ενώ υπάρχουν άλλοι που έχουν προσφέρει πολύ περισσότερα, εκείνη έγινε γνωστή, γιατί από κάποια στιγμή κι έπειτα αποφάσισε και να τραγουδήσει το «προϊόν» της έρευνάς της. Σε όλη της την ζωή αγωνίστηκε να διασώση και διαδόση την αυθεντική παράδοση με μεγάλη αγάπη και σεβασμό για το παρελθόν αλλά και για την νέα γενιά που θα το κληρονομήσει.Η απώλεια της Δόμνας για την ελληνική παράδοση, είναι δυσαναπλήρωτη. «Οι νέοι πρέπει να γνωρίσουνε, να αγαπήσουνε, να τραγουδήσουνε ακόμα το δημοτικό τραγούδι στη μορφή που έφτασε σε μας από την παράδοση και τότε νομίζω ότι θα μπορέσουνε να καταλάβουνε τον πολιτισμό, την πνευματική αξία και την ηθική υπόσταση των ανθρώπων που το δημιούργησαν. Εγώ νομίζω ότι το πιο σπουδαίο πράγμα στο δημοτικό τραγούδι είναι αυτό το μάθημα ήθους που μας δίνει. Δηλαδή το δημοτικό τραγούδι μας μαθαίνει ότι τα τραγούδια γράφονται για να εκφραζόμαστε κι όχι για να κάνουμε επιτυχία, όχι δηλαδή να κάνουμε σουξέ.»
,
.
,
Βασική πηγή: www.e-istoria.com
,
Μ.ΜΑΝΕΤΑ
(marilena.mane@gmail.com)
.
